Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP)

Naam en classificatie

Naam organisatie Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP) (Volksfront voor de Bevrijding van Palestina)
Aliassen Geen informatie beschikbaar.
Land / regio (oorsprong) Palestine
Operationele gebieden Palestine, Israel, Lebanon, Syria
Toelichting Operationele gebieden

Voornamelijk de Palestijnse gebieden, Israël, Syrië en Libanon.

Classificatie en ideologie

Marxistisch-leninistisch en nationalistisch terrorisme.

Doelen
  • Vernietiging van de staat Israël.
  • Oprichting van een Palestijnse staat.
  • Het decimeren van westerse invloed in het Midden-Oosten.
  • Bewerkstelligen van een communistische revolutie in het Midden-Oosten.
Omvang (in personen) 100-1000
Laatste activiteit Geen informatie beschikbaar
Terug naar boven

Operationele gebieden

Illustratie huidige bekende operationele gebieden Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP)
Huidige bekende operationele gebieden
Terug naar boven

Verschijningsvormen

Logo(s)

  • Klik voor een vergroting

Symbolen en posters

  • Klik voor een vergroting
  • Klik voor een vergroting
  • Klik voor een vergroting

Propaganda

'Al-Hadaf' is het weekblad van de PFLP.

Kleuren

Zwart, wit, groen en rood: de kleuren van de Palestijnse vlag.

Slogans en citaten

Geen informatie beschikbaar

Terug naar boven

Achtergrond

Korte geschiedenis

De marxistisch-leninistische en nationalistische PFLP werd in 1967 opgericht door George Habash (1925-2008). Habash was een christelijk Palestijn en afkomstig uit Lod in Israël. In de jaren vijftig had Habash het pan-Arabisme van de Egyptische president Gamal Abdel Nasser (1918-1970) aangehangen, maar na de Egyptische nederlaag in de Zesdaagse Oorlog concludeerde Habash dat Nasser zijn doelen niet waar kon maken. Het streven van de seculiere Palestijnse terroristische organisatie was de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat die op communistische wijze bestuurd diende te gaan worden. De PFLP zag het Israël-Palestina conflict niet als een religieuze strijd, maar als deel van de grotere revolutie tegen het westerse imperialisme. In de beginjaren van de organisatie werd het uitvoeren van vliegtuigkapingen het handelsmerk van de PFLP, waarvan de eerste plaatsvond in november 1968. De PFLP kaapte toen een El Al vliegtuig op weg van Rome naar Tel Aviv en forceerde het te landen in Algerije. In september 1970 slaagde de PFLP erin om vier vliegtuigen de kapen in een tijdspanne van zes dagen. Als gevolg verbande Koning Hussein van Jordanië alle Palestijnse organisaties uit zijn land en riep hij een staat van beleg uit tegen de PLO. In het conflict tussen aanhangers van de PLO en Hussein’s troepen kwamen vervolgens meer dan drieduizend mensen om het leven en ging de geschiedenis in als “Black September”. Tijdens de Koude Oorlog werd de PFLP financieel en politiek gesteund door de Sovjet-Unie en China. De groep was indertijd na Arafats Fatah-partij in omvang de twee organisatie binnen de overkoepelende PLO. De invloed van de PFLP in de Palestijnse gebieden nam echter af na het einde van de Koude Oorlog en de daaropvolgende opkomst van verscheidene jihadistische groeperingen. In 1996 scheidde de PFLP zich af van de PLO, omdat die in hun ogen te toegeeflijk was geweest tijdens het vredesproces met Israël. In mei 2000 droeg Habash de leiding over aan Abu Ali Mustafa. Toen de Tweede Intifada later dat jaar uitbrak gaf Mustafa het bevel om die opstand te ondersteunen. De PFLP liet daarom onder andere in korte tijd tien autobommen afgaan. In augustus 2001 schoot het Israëlische leger vanuit een helikopter een raket af op het kantoor van Mustafa, die daarbij om het leven kwam. Ahmed Sa’adat, de opvolger van Mustafa, werd in maart 2006 opgepakt en in december 2008 veroordeeld tot dertig jaar gevangenisstraf.


George Habash, oprichter van de PFLP.

Relevantie voor Nederland

Geen informatie beschikbaar

Relevantie voor het Caribisch koninkrijksdeel (Aruba, Curaçao, St Maarten, St Eustatius, Bonaire en Saba):

Geen informatie beschikbaar

Terug naar boven

Organisatiestructuur

Omvang organisatie/groepering

100-1000

Omvang organisatie/groepering - toelichting

Tussen de achthonderd en duizend leden.

Leiders

  • Hoewel Ahmed Sa’adat sinds maart 2006 in Israëlische hechtenis zit, wordt hij nog steeds genoemd als leider van de PFLP. Op 25 december 2008 werd hij door een Israëlisch militair tribunaal veroordeeld tot dertig jaar gevangenisstraf, onder andere voor zijn verantwoordelijkheid voor de moord op de Israëlische minister van Toerisme, Rehavam Ze’evi, in 2001.

    Ahmed Sa’adat.
     
  • Abu Ali Mustafa, oorspronkelijk genaamd Mustafa al-Zibri. Hij volgde Habash op in mei 2000 als hoofd van de PFLP. In augustus het jaar daarop werd Abu Ali Mustafa geliquideerd door het Israëlische leger. De militaire tak van de PFLP werd vervolgens naar hem vernoemd.

    Abu Ali Mustufa.
     
  • Wadi Haddad. Nadat de PFLP was opgericht in 1967, kreeg Haddad de leiding over de militaire tak van de organisatie. Hij hielp ondermeer bij de eerste vliegtuigkaping van de PFLP in 1968. Hij werd in 1978 vergiftigd door de Mossad. (‘Mossad gebruikt graag gestolen identiteiten’, NRC Handelsblad, 18/02/2010)
  • George Habash was de oprichter van de PFLP. Hij was een christelijk Palestijn. Habash was tot mei 2000 de leider van de PFLP. Hij overleed in 2008.


    George Habash, oprichter van de PFLP.
     

Bevelstructuur

  • Het hoofdkwartier van de PFLP opereert vanuit Damascus (Syrië). Na het aantreden van Sa’adat werd de koers van de PFLP radicaler dan onder zijn voorganger, Abu Ali Mustafa. Sa’adat bepaalde ook voor een groot deel de nieuwe commandostructuur. Onduidelijkheid bestaat sinds zijn gevangenschap in Israël over zijn opvolging en gevolgen voor de koers van de PFLP.
  • De Abu Ali Mustafa Brigades (tot voor kort de “Rode Adelaren” genaamd) is de gewapende tak van de PFLP en werd opgericht in 2001.

Financiële inkomstenbronnen

(Internationale) relaties

  • Syrië. De top van de organisatie is gevestigd in Damascus (Syrië).
  • De Popular Front for the Liberation of Palestine – General Command (PFLP-GC) en de Democratic Front for the Liberation of Palestine hebben zich in de jaren zestig en zeventig van de PFLP afgescheiden.
  • De Palestijnse Islamitische Jihad (PIJ). De samenwerking met deze jihadistische organisatie dateert van de jaren negentig.
  • Bij de viering van de 43ste verjaardag riep PFLP-leider Jamil Majdalawi op tot meer samenwerking en eenheid tussen Hamas, PFLP en Fatah.
Terug naar boven

Activiteiten

Wapens en werkwijze

  • Zelfmoordaanslagen op Israëlische burgerdoelen. Sinds 2002 is deze werkwijze overgenomen van jihadistische Palestijnse organisaties zoals Hamas.
  • Raket- en mortieraanvallen op Israëlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever en Israëlisch grondgebied.
  • Vliegtuigkapingen, zoals de kaping van een El Al-vliegtuig in 1968. Deze werkwijze vond vooral plaats in de jaren zeventig.

Recente en/of opvallende activiteiten

Geen informatie beschikbaar

Contraterroristische maatregelen

Geen informatie beschikbaar

Terug naar boven

Verwijzingen

Links

Literatuur

  • Mehran Kamrava, The Modern Middle East: a political History since the First War, Los Angeles 2005
  • Aaron Mannes, Profiles in Terror: The Guide to the Middle East Terrorist Organizations, Lanham 2004
  • Yonah Alexander, Palestinian secular terrorism: profiles of Fatah, Popular Front for the Liberation of Palestine, Popular Front for the Liberation of Palestine-General Command and Democratic Front for the Liberation of Palestine, Ardsley, NY, 2003
  • Joe Stork, Erased in a Moment: Suicide Bombing Attacks Israeli Civilians, New York 2002
  • Mahmoud Soueid, ‘Abu Ali Mustafa Deputy Secretary General of the PFLP’, Journal of Palestine Studies, 29(2), 2000, pp. 79-86