Groupe Islamique Combattant Marocain (GICM)

Naam en classificatie

Naam organisatie Groupe Islamique Combattant Marocain (GICM) (Marokkaanse Islamitische Strijdersgroep)
Aliassen Alias2, Alias2
Land / regio (oorsprong) Monaco
Operationele gebieden Monaco
Toelichting Operationele gebieden

De GICM is actief in Marokko en Irak en leden en sympathisanten van de groep werken faciliterend vanuit West-Europa (Spanje, Italië, Frankrijk, België, Verenigd Koninkrijk en Denemarken). In de afgelopen tien jaar is het merendeel van de top in Marokko en Europa gedood of gevangengenomen, waardoor de organisatie sterk is gemarginaliseerd.

Classificatie en ideologie

Jihadistisch terrorisme.

Doelen
  • Het omverwerpen van de huidige Marokkaanse regering en het stichten van een islamitische staat in Marokko, gebaseerd op de sharia.
  • Het ondersteunen van al Qa’ida’s oorlog tegen het westen door te helpen bij de assimilatie van al Qa’ida-strijders in de Marokkaanse en Europese samenleving.
Omvang (in personen) Onduidelijk
Laatste activiteit Geen informatie beschikbaar
Terug naar boven

Operationele gebieden

Illustratie huidige bekende operationele gebieden Groupe Islamique Combattant Marocain (GICM)
Huidige bekende operationele gebieden
Terug naar boven

Verschijningsvormen

Logo(s)

Geen afbeelding beschikbaar.

Symbolen en posters

Geen afbeelding beschikbaar.

Propaganda

Geen informatie beschikbaar

Kleuren

Geen informatie beschikbaar

Slogans en citaten

Geen informatie beschikbaar

Terug naar boven

Achtergrond

Korte geschiedenis

De Groupe Islamique Combattant Marocain werd in de jaren 1990 opgericht door Marokkaanse strijders met name uit het Afghaanse trainingskamp ‘al-Farouk'. Onder hen waren enkelen die hadden meegevochten in de Sovjet-Afghaanse oorlog. Door de in Afghanistan opgedane contacten heeft de GICM verregaande banden met andere in Noord-Afrika actieve terroristische organisaties. GICM-leden worden verondersteld betrokken te zijn geweest bij de aanslagen in Casablanca in 2003, hoewel de groep deze aanslagen nooit heeft opgeëist. Daarnaast wordt de GICM ervan verdacht banden te hebben met de daders van de bomaanslagen in Madrid in 2004. GICM-leden waren betrokken bij het werven van strijders voor Irak en ten minste één lid van de GICM voerde een zelfmoordaanslag uit tegen coalitietroepen in Irak. In de afgelopen jaren is de structuur van de organisatie gewijzigd. De organisatie is gedecentraliseerd en opereert nu in losse cellen, waarin de GICM een aansturende rol lijkt te hebben.

Relevantie voor Nederland

  • “De GICM lijkt in 2005 een poging gedaan te hebben om tot hernieuwde bundeling van krachten te komen. Daarbij wordt nadrukkelijk samenwerking gezocht met andere internationaal actieve netwerken en lokaal gevestigde cellen. De GICM richt zich zowel op de jihad in Irak als op aanslagen in het Westen en Marokko. Het valt niet uit te sluiten dat de GICM ook banden heeft in Nederland en vanuit Nederland opereert.”
  • “Hoewel de kerngroep van Al Qaeda dus niet langer bestaat als een vermogend, strak georganiseerd samenwerkingsverband, is het antiwesterse jihadisme thans gemeengoed van een geïnspireerde, gegroeide en sterk gedecentraliseerde militante beweging. In de onderliggende sociale netwerken participeren ook volgelingen van organisaties die voorheen uitsluitend binnenlandse doelen nastreefden, maar in de loop der jaren zijn beïnvloed door actoren uit de Soedanese, Pakistaanse en Afghaanse kweekvijvers. Dergelijke groepen, waarvan vooral de Noord-Afrikaanse actief zijn op Europees grondgebied, voelen zich nu bij tijd en wijlen geroepen eveneens een bijdrage te leveren aan de internationale salafistische jihad. Relevant zijn bijvoorbeeld de in de Maghreb gebaseerde Groupe Salafiste pour la Prédication et le Combat (GSPC), de Marokkaanse Groupe Islamique Combattant Marocain (GICM), en de Tunesische Groupe Islamique Combattant Tunesien (GICT), maar in veel mindere mate ook de beruchte Algerijnse Groupe Islamique Armé (GIA). Verschillende van hun aanhangers manoeuvreren tegenwoordig systematisch en behendig in hun grensoverschrijdende netwerken om in het kader van internationale doeleinden onderlinge (ad hoc) allianties te creëren.”

Relevantie voor het Caribisch koninkrijksdeel (Aruba, Curaçao, St Maarten, St Eustatius, Bonaire en Saba):

Geen informatie beschikbaar

Terug naar boven

Organisatiestructuur

Omvang organisatie/groepering

Onduidelijk

Omvang organisatie/groepering - toelichting

De huidige omvang van de GICM is onbekend. Een groot deel van het GICM-leiderschap is gedood, gevangengezet of in afwachting van zijn proces.

Leiders

Er is weinig bekend over het leiderschap van de GICM. Vermoed wordt dat Mohamed al-Guerbouzi aan het hoofd staat van de groep. Al-Guerbouzi werd bij verstek veroordeeld door de Marokkaanse regering vanwege zijn betrokkenheid bij de aanslagen in Casablanca. Saad Hoessaini, militaire chef van de GICM, werd op 6 maart 2007 gearresteerd door de Marokkaanse politie.

Bevelstructuur

Volgens analyses van de Marokkaanse politie naar aanleiding van arrestaties in de periode 2003 en 2009 zou de organisatiestructuur van de GICM bestaan uit een centrale leiding, een overlegraad en een uitvoerende raad. De overlegraad bestaat uit de voorzitters van diverse commissies. De leider van de GICM, tevens voorzitter van de overlegraad, is Tayeb Bentizi (alias Hadj Youssef). Zijn plaatsvervanger is Mohammed El Garbouzi (alias Abu Issa), voorzitter van de financiële commissie. De overlegraad bestaat verder uit Younes Chakouri (alias Muhibb Allah), voorzitter van de militaire commissie, Noureddine Nafia, voorzitter van de religieuze commissie, Karim Outah (alias Salem), voorzitter van de commissie voorlichting en Abdelaziz Bassari, voorzitter van de veiligheidscommissie. Als plaatsvervangers van fungeren: Saad El Houssani van de militaire commissie, Lahoucine El Haski (alias Jaber) van de religieuze commissie, Abdallah Chahid (aliasYasser), van de commissie financiën, Mohammed Alouan (aliasJawid) van de commissie voorlichting, en Abdelkader Hakimi (alias Ibrahim) van de veiligheidscommissie. De plaatsvervangers van de voorzitters van de commissies vormen de uitvoerende raad van de GICM.
De GICM is georganiseerd als netwerkstructuur bestaande uit zelfstandige cellen, die los van elkaar operen. Cellen worden geleid door een ‘emir’ (leider) en opereren volledig autonoom van de centrale leiding.

Financiële inkomstenbronnen

(Internationale) relaties

  • Met de oprichting van de AQIM eind januari 2007 is vermoedelijk ten minste één vertegenwoordiger uit de GICM toegevoegd aan de overlegraad van de AQIM, naast vertegenwoordigers van de Tunesische ‘Groupe Islamique Combattant Tunisien’ en de Libische ‘Libyan Islamic Fighting Group’. Dit betekent niet dat deze afzonderlijke groepen zijn gefuseerd met de AQIM of daarin zijn opgegaan. Deze werken samen met AQIM maar behouden hun organisatorische autonomie. In de periode van 2004 tot 2007 heeft GICM meer dan 17 strijders geleverd aan al-Qa’ida in Irak.  
  • Salafiya Jihadiya. Er is weinig bewijs dat de Salafiya Jihadiya een operationele groep is. Het kan beter worden beschreven als een radicaal gedachtegoed, geworteld in Marokko en verspreid door een netwerk van lokale predikanten. De Salafiya Jihadiya ideologie wordt gebruikt door lokale militanten om strijders voor de jihad te rekruteren en om het gebruik van politiek geweld te legitimeren. De Marokkaanse overheid suggereert een organisatorisch verband met de GICM.
  • Al Qa’ida in de Islamitische Maghreb. Een samenwerkingsverband tussen verschillende jihadistische organisaties in Noord-Afrika. Er waren al eerder contacten tussen de verschillende jihadistische organisaties in Noord-Afrika. Deze waren voornamelijk ontstaan eind jaren tachtig, tijdens de oorlog tegen de Sovjet-Unie in Afghanistan.
  • Al Qa’ida. Verondersteld wordt dat GICM-leden Osama bin Laden als inspirerend leider zien.
Terug naar boven

Activiteiten

Wapens en werkwijze

Bij de zelfmoordaanslagen in Madrid in 2004, werd gebruik gemaakt van Goma-2 Ecc explosieven, die werden ontstoken door middel van mobiele telefoons. De GICM wordt ervan verdacht banden te hebben met de daders van deze aanslagen.

Recente en/of opvallende activiteiten

Geen informatie beschikbaar

Contraterroristische maatregelen

Geen informatie beschikbaar

Terug naar boven

Verwijzingen

Links

Literatuur

  • James Graff & Bruce Crumley, ‘Morocco: The new face of terror?’, Time Magazine, 165(12), 21/03/2005
  • Jaarverslag Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst 2005, Leidschendam 2006
  • C.J. de Poot & A. Sonnenschein, ‘Jihadistisch terrorisme in Nederland’, 03/02/2010